அஞ்சலி

அடித்த அடிகள் நெஞ்சிலது
வழிந்த வெள்ளம் விழிகளிலது.
வார்த்தைகளில்லை வாயிலது.
உறக்கமில்லை உணர்வுக்கது.
நீங்க வேண்டும் அத்தனையும்
துன்பமது அணைய வேண்டும்
இறைவன் அருள் வேண்டும்.
சாந்தியது அடைய வேண்டும்,
தாய் குமரன் ஆத்மாக்கள்.
எடுத்தங்கு இயம்புங்கள்
எங்களின் இரங்கல்களை.

ஆழ்ந்த வருத்தத்துடன்,
தவப்புதல்வன்.
  

பாச உயிருக்கு நினைவுகளால் சமர்ப்பணம்.

சாபமதை பெற்றிடவே அஞ்சியவனாய் யமனனவன்,

அனுப்பி வைத்தானோ சோதிடன் ஒருவனையே? 

(வந்தானோ யமனவனே, சோதிடன் உருக்கொண்டு.)

வித்தகனாய் செதுக்கி வைத்தான் பிரம்மனவன்.

கருஞ்சிலையாய் மின்னினாளே அழகு பதுமையாயவள் .

இரும்பிதயம் கொண்டவர்களையும்  கவர்ந்தாளே தன்  செயலால்,

ஆனாலும் துருப்பிடித்துக் கொண்டதே அவர்களிதயம்.

விருந்தோம்பலை கண்டவரும், விருந்தினை உண்டவரும் 

உருகித்தான் போனாரே, இவள் காட்டிய உபசரிப்பில்.

வந்த சில நாளில் "மகாலஷ்மி" ஆனவளோ  

தீய்ந்த பின்னே "சனிப்பீடை" ஆனாளே.

இரட்டை நாக்கு கொண்டவர்களின் 

வாய் கொள்ளா வார்த்தைகளோ   

தீ துண்டங்களாய் வெளி வந்து விழுந்ததே,.

வீட்டை விட்டு போனதில்லை, 

விபசாரியென பெயர் கொடுத்தார்.

தீயிட்டு முடித்தனரே, அவளை சடலமாய் பார்த்திடவே.

விழுக்காடு நூறைத்தோட மகிழ்ந்திருக்கும் அவர் கல்நெஞ்சம் நிறைவாக.

சீதையை வாங்கிக் கொண்டாள், பூமித்தாய் வாய் பிளந்து.

மீண்டுமவளோ  பூசிக்கொண்டாள் திருநீறாய் இரண்டு முறை.

சுட்ட பின்னும் திறக்கவில்லை அவள் வாயை,

சுடுகாடு போகும் நிலையிலும்.

பெற்ற உள்ளம் பரிதவிக்க,

பார்த்த கண்கள் பற்றியெரிய,

நெற்றிக்கண் இருந்திருந்தால்,

புகுந்த வீடே பொசுங்கி இருக்கும் அவளைப்போல.

என்னம்மா நடந்தது? கலங்கியபடி,

வளர்த்த உயிர் அதிர்ச்சியாய் கைப்பிடிக்க,

ஈன்றெடுத்த பிள்ளைப் பாசம் 

அவள் வாயைக் கட்டி வைக்க,

உள்ளத்து இரணத்தை விட சிறிதாக உணர்ந்தாளோ ,

முழுக்க தீப்பட்ட உடல் ரணத்தை.

வேண்டாம் அப்பா, என்னுதிரம் அங்கிருக்கு,

வாழட்டும் வளரட்டும் நலமாக என்றபடி,

சிறிதாய் வாய் திறந்தவளோ, விழிநீர் சிறிதும் சிந்தாமல்,  

விழிகளை நிலைத்தபடி, தலை சாய்த்தாள் 

இப்புவியை விட்டு பிரிந்தவளாய்.

முடிந்ததே அவள் வாழ்வு, 

முழுமையது அடையாமல்.

அழகாக நடைப்பயின்றாள், - தன் 

அவல வாழ்வு யாருக்கும் காட்டாமல்.

சாட்சிகள் இல்லையெனினும், 

இறைவனே சாட்சி என்பார்.

அரசனவன் அன்றே கொல்வான் 

இறைவனவன் நின்று கொல்வான் 

அன்றொரு நாள் உரைத்து சென்றார்.

இன்றுவரை ஏனோ காணவில்லை.

தண்டனை கிடைந்ததாய் தெரியவில்லை.

நினைவுகளுக்கே வலியம்மா,

என்று அதை காண்போமென்று.

பி.கு: சுமார் 20 வருடங்களுக்கு முன் நடந்த சம்பவம்.சமிப நாட்களில் ஏனோ அலைக்கழிக்கிறது அவள் நினைவு. அவள் நினைவுகளுக்கு எம்மால் முடிந்த சிறிய சமர்ப்பணம்.

தவப்புதல்வன்..

பாரதத்தின் வீரம் - மறைந்த வீரருக்கு அஞ்சலி

பாரத நாட்டை உருகுலைக்க,

புழக்கடை வழியே உள்நுழைந்தார்

முதுகெலும்பற்ற கோழைகள்

நேருக்கு நேர் மோத வீரமின்றி.

ஒன்று பட்ட பாரதத்தை

சீண்ட பார்க்க (துண்டாட) நினைக்கின்றார்.

பாரதத்தின் வலிமைதனை

உணர்ந்திருப்பர் இந்நேரம்.

கிழக்கு மேற்கு என்றில்லை

வடக்கு தெற்கு என்றில்லை

ஒன்றுபட்ட பாரதமே

வலிமையான பாரதம்.

புரிந்து கொள்ளா மூடர்களுக்கு

காலம் சிறிது ஆகலாம்.

என்றுமே இணைந்திருப்போம்

திறமைதனை காட்டியே.

வாலாட்டி பார்க்கின்றார்

வலிமைதனை அறியாமல்.

முழுமையாக நறுக்கிடுவோம்

எங்கும் இதுபோல் முளைக்காமல்.

நறுக்கிடும் வேலையிலே

இன்னுயிர் ஈந்தீரே!

கண்களில் அருவியாக,

உம் செயல்களின் நினைவாக,

கவிதைகளாய் பொழிந்தோமே

உமக்கு அஞ்சலி செய்திடவே.

பின் குறிப்பு

      சென்ற வருடம் 2008 நவம்பர் மாதம் மும்பே மாநகரில் நடந்த நாசகரத் தாக்குதலில் தங்கள் இன்னுயிரை ஈந்த வீரர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் வகையில், தினமலர் நாளிதழ் மூலமாக நடைப்பெற்ற அஞ்சலி கவிதைப்போட்டிக்கு நான்கு கவிதைகளை அனுப்பியிருந்தேன். அதை ''மும்பே நாசகரத் தாக்குதல்'' ''அஞ்சலி''  தலைப்பின் கீழ் வெளியிட்டுள்ளேன்.  வாசித்து உங்கள் கருத்துக்களை நிரப்புவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையில்...

புகழஞ்சலி

விரோதிகளை ஒழித்திடவே

வீரனாய் சென்றாயே!

முன்னின்று நடத்தினாயே

முனைப்பதனைக் காட்டி.

மெல்ல மெல்ல அடி எடுத்தாய்

முன்னோக்கி நகர்ந்து சென்றாய்

பீடைகளை ஒழித்து விட்டு,

பிணைகளை மீட்க.

வெடிகளின் வேகத்தால்

வெட்டுண்ட உம் உடலை

கண்டுத்தான் துடித்து விட்டோம்

காது கொடுக்க முடியாமல்.

வாசித்த செய்தியெல்லாம்

நெஞ்சையே பதற வைக்க

வாய் விட்டு கதறி விட்டோம்

கொடியவரின் செயலைக் கண்டு.

மனத்தில் ஏறிய பாரத்தினால்

மருகித்தான் நின்று விட்டோம்.

கண்ணில் வழிந்த நீரையே

காணிக்கையாக சமர்ப்பித்தோம்.

மண்ணுலகில் எந்நாளும்

மங்காத புகழ் கொண்டு வாழ்வாயே!

இந்நாட்டு மக்களுக்காக 

இன்னுயிரை ஈந்த நீயே.

உன்னை நினைத்து

சபதமேற்போம்,

அஞ்சாமல் அசராமல்

நம் நாட்டை காக்க!

பின் குறிப்பு

      சென்ற வருடம் 2008 நவம்பர் மாதம் மும்பே மாநகரில் நடந்த நாசகரத் தாக்குதலில் தங்கள் இன்னுயிரை ஈந்த வீரர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் வகையில், தினமலர் நாளிதழ் மூலமாக நடைப்பெற்ற அஞ்சலி கவிதைப்போட்டிக்கு நான்கு கவிதைகளை அனுப்பியிருந்தேன். அதை ''மும்பே நாசகரத் தாக்குதல்''  அஞ்சலி''  தலைப்பின் கீழ் வெளியிட்டுள்ளேன்.  வாசித்து உங்கள் கருத்துக்களை நிரப்புவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையில்...

எதைச் சொல்லி ஆற்றிடுவேன்?

பாவியவன்,

பாலூட்டி வளர்த்த தாயை

பாலூற்ற வைத்து விட்டான்.

பயங்கர வாதத்தினால்

பாகுபாடு செய்து - அவன்

பங்கு போட நினைத்து விட்டான்.

பாரத தேசந்தனை

பந்தாடி பார்த்திடவே,

கூறு கெட்ட மனங்களினால்

கூறு போட, அனுப்பட்டு

கொன்றுத்தான் குவித்தானே

கொலைக்காரன் - உன்னையும் சேர்த்து.

ஊணென்றும் உறவென்றும்

உணர்வுகளைக் கொள்ளாமல்

உரிமையான நாட்டைக் காத்திடவே

உழைத்த உன்னை

உருகுலைய செய்து - அவன்

உலையிலே போட வைத்தான் (னே)

உனைப் பெற்ற இதயங்களின்

உள்ளக் குமறல்களை

எதைச் சொல்லி ஆற்றிடுவேன்!

எதைச் சொல்லித் தேற்றிடுவேன்!!

பின் குறிப்பு

      சென்ற வருடம் 2008 நவம்பர் மாதம் மும்பே மாநகரில் நடந்த நாசகரத் தாக்குதலில் தங்கள் இன்னுயிரை ஈந்த வீரர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் வகையில், தினமலர் நாளிதழ் மூலமாக நடைப்பெற்ற அஞ்சலி கவிதைப்போட்டிக்கு நான்கு கவிதைகளை அனுப்பியிருந்தேன். அதை ''மும்பே நாசகரத் தாக்குதல்'' அஞ்சலி''  தலைப்பின் கீழ் வெளியிட்டுள்ளேன்.  வாசித்து உங்கள் கருத்துக்களை நிரப்புவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையில்...

கடவுளாய் நீ..

கூறு போட வந்தவரை

கூண்டோடு விரட்டி விட

கண்ணாய் இருந்தாய், இந்நாட்டின்

கன்னியத்தைக் காத்திடவே.

களம் புகுந்த உன்னை- அவன்

காலனிடம் அனுப்பி விட்டான்.

நாங்கள் 

ஓய்ந்திருந்த நேரத்திலும்

ஓயாமல் கண் விழித்தாய்.

விழித்த விழி மூடி விட்டாய்

விழிகளையே நிறைத்து விட்டாய்.

கண் கலங்கி நிற்கின்றோம்

தாக்கத்தை உணர்கின்றோம்.

உனையிழந்த நேரத்திலே

யாரைத்தான் குற்றம் சொல்ல?

நினைவுகள் உள்ளவரை

நினைவுகளில் நிறைந்திருப்பாய்.

மற்றொரு நேரமதில்

இந்நிலை நேராமல்

முனைப்புடன் இருந்திடவே,

அருவமாய் இருந்தாலும்

வழி நடத்திக் காப்பாயே.

காப்பவரை கடவுளென்போம்

ஆம்!  நீயும் கடவுள் தான்!!

காத்தாயே இந்நாட்டின் 

கவுரவத்தை.

பின் குறிப்பு

      சென்ற வருடம் 2008 நவம்பர் மாதம் மும்பே மாநகரில் நடந்த நாசகரத் தாக்குதலில் தங்கள் இன்னுயிரை ஈந்த வீரர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் வகையில், தினமலர் நாளிதழ் மூலமாக நடைப்பெற்ற அஞ்சலி கவிதைப்போட்டிக்கு நான்கு கவிதைகளை அனுப்பியிருந்தேன். அதை ''மும்பே தாக்குதல்- அஞ்சலி''  தலைப்பின் கீழ் வெளியிட்டுள்ளேன்.  வாசித்து உங்கள் கருத்துக்களை நிரப்புவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையில்...

உயிரென்ன மலிவா?

உறவொன்று கிடைத்ததால்

உதித்தது ஒன்று.

உறவற்று போனதால்

உதித்ததை வளர்த்தாய்.

உறுதியொன்றை எடுத்தாய்

உறுதியென நினைத்து.

உயர்த்தும்

உறுதியில், பள்ளியில் சேர்த்தாய்.

உயர்வளிக்குமிடத்திலே

உயிரும் பறந்ததோ.

உதித்திருந்த மலரும்

உதிரும் நிலையிலே,

உதித்தவன் உயிருடன்

உன்னுயிரும் துடிக்க,

உன்னுடைய சோகமோ

உயர்வாயிருக்க,

உணர்ச்சிகளுக்கிடையில்

உறுதியாய் எடுத்தாய்..

உள்ளத்தின் சோகமோ

பறந்தே அலைந்தது.

உன்னுடைய உள்ளமோ

விரிந்தே கிடந்தது.

உடல் தானம் செய்து,

ஊனத்தைப் போக்கி,

ஊனமுற்றோர் வாழ

உதவி புரிய,

ஈன்றதை பறிக்கொடுத்த நிலையிலே,

ஈடில்லா இழப்பிலே,

முடிவதை செய்தாய்

விரைந்தே எடுத்தாய்.

மகனென்ற உறவு

இல்லாமல் போகலாம்.

உன்னுடைய செயல்கள்

தோல்வியாய் தெரியலாம்.

உன்னுடைய நினைப்புக்கு

தோல்வியே இல்லை.

அஞ்சலி செலுத்த தெரியவில்லை.

ஆறுதல் சொல்லவும் முடியவில்லை.

தலை வணங்குகிறேன்

உனது முடிவுக்கும் உறுதிக்கும்.

பின் குறிப்பு; சேலம் அருகில் ஒரு பள்ளியில் மாணவன் தலையில் அடிப்பட்டு ''மூளைசாவினால்'' இறந்து விட்டான். அவனின் தாயோ, அவன் உடலிலிருந்து உயிர் பிரியுமுன்னே உடல்தானம் செய்ய முடிவெடுத்து, மிகவும் சிரமத்திற்கிடையில் சென்னைக்கு வந்தும், அந்த சிறுவனின் தந்தையின் ஒப்புதல் கிடைக்காததால், யாருக்கும் பயனின்றி மரணமடைந்து விட்டான். அந்த தாயின் இழப்பும், சட்டங்களின் பெயராலே ஏற்ப்பட்ட பயன்படவேண்டிய நோயளிகளுக்கான இழப்பும் எமக்கு ஏற்படுத்திய வேதனையை எம்மால் முடிந்த அளவு கவிதையிலே வடிக்க முயற்ச்சித்து இருக்கிறேன்.

உம்மை யாம் தொடர்கையிலே

எமது தாயின் கடைசி சகோதரியும் எமது சித்தியுமான கோயமுத்தூர்.திருமதி.விட்டோபாய் ரங்கநாதம் அவர்கள் இறைவனடி அடைந்ததை ஒட்டி 03\11\2008 அன்று அவர் ஆத்மா சாந்தியடைய அவர் கமலபாதங்களை நினைவில் நிறுத்தி சமர்பித்த கவிதாஞ்சலி.
************************************************************************************

உதயம் 13\09\1938. மறைவு 03\11\2008.
$$$$$$$$$$$$$$$$$$ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$

அணையிலே
தேங்கியிருக்கும்
நீர் போல,
உம் மனத்திலிருந்த
பாசமதை யாமறிவோம்.

மடை திறந்த
வெள்ளம் போல்
ஆர்பரிப்பு ஏதுமின்றி,
பொங்கி வழியும்
பாசந்தனை
உம் செயல்களே!
மென்மையாய்
வெளிகாட்டும்.


ஏக்கங்களும் தாக்கங்களும்
உம்மையும் தாக்கிருக்கும்!
பக்குவமாய் ஏற்றுக் கொண்டு
பக்கங்களைப் புரட்டி விட்டீர்.

வாழ்ந்துத் தான்
முடித்து விட்டீர்,
வழ்க்கையெனும்
நெடுங்கதையை.

பாசத்திற்கு கைமாறாய்
நினைவுகளில் வைத்திருப்போம்.
உங்களை நாங்கள் இழந்தாலும்
உணர்வுகளில் கலந்திருப்பீர்.
உணர்வுகளும்
நாள் ஒன்றில் அற்று விடும்,
உம்மை யாம் தொடர்கையிலே.

பின் குறிப்பு: உடல்நிலை சரியில்லாத காரணத்தால் சென்னையிலிருந்து கோவை சென்று எமது சித்தி அவர்களின் ஈமச்சடங்கிலே கலந்துக் கொள்ள இயலவில்லை. எமது சித்தி அவர்களின் ஆத்மா சாந்தி அடைய எல்லாம் வல்ல இறைவனை பிரார்த்திப்பதுடன், அவர் பிரிவினால் சொல்லொன்னா துயரிலிருக்கும் அவர்தம் குடும்பத்தாருக்கும் உறவினர்களுக்ககும் எங்கள் ஆழ்ந்த இரங்களையும் வருத்தங்களையும் பகிர்ந்துக் கொள்கிறேன்.

முதல் சந்திப்பு !!!

சேலம் மாவட்ட உடல் ஊனமுற்றோர் நல்வாழ்வு சங்க முன்னாள் தலைவரும் , எமது நண்பருமான, இறைவனடி சேர்ந்த திரு.A. இராமசந்திரன் அவர்களின் நினைவிற்கோர் அஞ்சலி இது.
மறைவு நாள் 16/ 06/ 2007
நினைவு நாள் 16 /06 /2008
***********************

இப்புவிதனிலே !

தேனீர் கொடுத்து

வரவேற்ற

நண்பா !!

எதைக் கொடுத்து

வரவேற்பாய்

வானுலகிலே !!!

நினைவுகளை அசைப்போடும் நண்பன்,
A.M.பத்ரி நாராயணன்

நண்பா! நண்பா!! ==கண்ணீர் அஞ்சலி

சேலம். A . ராமசந்திரன் அவர்களின் மறைவுக்கு

++=================================++

நண்பனின் கண்ணீர் அஞ்சலி

##########################

மறைவு :: 16\06\2007 சனிக்கிழமை

++=====================++

ஓ...... நண்பா! நண்பா!!..... எங்களையெல்லாம் விட்டு விட்டு வின்னுலகம் சென்று விட்டீரா? நீங்கள் சென்றபின்னெ உங்கள் பூதவுடலைக் கூட நான் காணக் கொடுத்து வைக்கவில்லையே. என்றேனும் ஒரு நாள் நானும் வருவேன் நீங்கள் சென்றயிடத்திற்கு. அன்று என்னை அறிந்துக் கொள்வீரா, நான் உமது நண்பனென்று?

நண்பனே.. நண்பனே....நண்பனே.........

அந்த நாள் ஞபகம் நெஞ்சிலே வந்ததே... நண்பனே................

முதன்முதலாக நாம் சந்தித்துக்கொண்டதும் அச்சமயத்திலே 'ஊனமுற்றோர் நலம் பேண, கருத்துக்களைப் பகிர்ந்துக்கொண்டதுடன், சேலம் மாவட்ட உடல் ஊனமுற்றோர் நல்வாழ்வு சங்கம் ' தொடங்க முடிவெடுத்து, செயல் படுத்தியதையும் மறக்க முடியுமா? எம்மனத்திலே தங்களைப் பற்றிய எண்ணங்கள் சுழன்றடிக்கின்ற வேகத்தில், எதை முன்னிறுத்துவது ?..........